Meret Becker

Ik ben iets aan het ontdekken. Op het moment dat ik dit schrijf. (Schreef ik op 9 juli 2013.) Tot voor kort kende ik haar niet, maar door een zoektocht bij mijn stuk over de Alabama Song kwam ik haar tegen in combinatie met Nina Hagen en voor Nina heb ik altijd een zwak gehad al is ze vaak irritanter dan gek. Het gaat over Meret Becker. Ik ben vandaag maar eens op zoek gegaan naar wat meer spul van dat mirakel dat me ontgaan is. Als eerste vond ik een opname van maar liefst een uur lang op Youtube: Meret Becker & Ars Vitalis, 1993-1995. Daar zit ik nu naar te luisteren en ik ben helemaal verkocht. Ze zingt dingen die ik ken van Billie Holiday en van Tom Waits. Er zitten een paar nummers tussen die ik sinds dat vorige blog ken (Wenn ick ma tot bin).

Ze heeft in 1998 een korte tour gemaakt met Nina Hagen. Daaruit haalde ik de video van de Alabama Song. (Zie aldaar.) De tour heette: Wir heißen beide Anna, een citaat uit Die sieben Todsünden van Brecht en Weill.                                                                        

Wir heißen beide Anna,                                                                         wir haben eine Vergangenheit und eine Zukunft,                          ein Herz und ein Sparkassenbuch.

Niet voor niets noemde ik Brecht de hofleverancier van prachtzinnen. Die sieben Todsünden grossiert erin. Het is het verhaal van twee zussen of liever twee persoonlijkheden binnen een vrouw, die van het platteland van Louisiana naar de grote steden trekt om daar geld te verdienen waarmee dan weer een huis in Louisiana gebouwd kan worden. De Anna's komen in die steden in aanraking met de zeven doodzonden als ze er optreden in allerlei bedenkelijke gelegenheden. En met de liefde. De ouders en de broers sturen intussen vanuit Louisiana allerlei wijze raad. Toegeven aan de zeven hoofdzonden heeft namelijk vooral gevolgen voor de financiën.  

Ik ken het stuk, althans de songs, uitgevoerd door de Kessler Zwillinge, door Lotte Lenya en in een Engelse vertaling door Marianne Faithfull. Vooral die laatste is erg goed. 

Maar ik kan me nu voorstellen dat Lotte Lenya en Marianne Faithfull een stevige concurrente hebben in Meret Becker. Maar in deze opname zingt ze geen Brecht & Weill. Vooral jazz zingt ze hier. Ouweleem jazz, maar zo heerlijk. (Nu: My funny Valentine). Ze doet dat niet alleen, ze heeft ook een geweldige ‘band’ bij zich: Ars Vitalis: een cabaretgroep die iets erg Willem-Breukeriaans heeft. Ook al nooit van gehoord. Ik schaam me diep.

Omdat het internet vluchtig is, plaats ik hier niet de hele Youtube-film van Meret Becker & Ars Vitalis. Maar de prachtversie die ze maakt van Jockey Full of Bourbon zal ik jullie niet onthouden. 



Andere stukjes van Meret Becker vinden jullie op de pagina's van Alabama Song, Schlager 1